Our deepest fear

Zo nu en dan duikt op het juiste moment een wezenlijke tekst op. Een gedicht. Een uitspraak. Een gezegde. Een liedtekst. Zo ook deze ochtend.

 

In een zoektocht naar gezamenlijke ideologie, het proberen taal te geven aan idealen, drijfveren die ons in beweging brengen te verbeelden en te verwoorden, in dat proces kwam dit gedicht van Marianne Williamson naar boven. Het is niet - zoals vaak gedacht en gezegd wordt - in 1994 uitgesproken door Nelson Mandela tijdens zijn inaugurele speech. Maar dat maakt het niet minder mooi, niet minder waar.

"Our deepest fear is not that we are inadequate.
Our deepest fear is that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness, that most frightens us.
We ask ourselves, who am I to be brilliant, gorgeous, talented, and fabulous?
Actually, who are you not to be?
You are a child of God.
Your playing small doesn't serve the world.
There's nothing enlightened about shrinking so
that other people won't feel insecure around you.
We are all meant to shine, as children do.
We are born to make manifest the glory of God that is within us.
It's not just in some of us, it's in everyone.
And as we let our own light shine,
we unconsciously give other
people permission to do the same.
As we are liberated from our own fear,
our presence automatically liberates others."

Pin It